De zorg draait voor de helft op deskundigen die vastberaden meningen en feiten tot een aannemelijk verhaal weten te mengen. Hulpverleners aan bed doen intussen wat nodig is.
Als alles vlot, efficiënt en pijnloos moet, voelt ongemak harder aan. Wie niet meekan, wordt snel als kwetsbaar gezien, of verwacht dat de wereld zich aanpast.