Joost Elli acteert vanaf 2006 bij Musicalcompagnie Mithe, waarvoor hij ook stukken, al dan niet in samenwerking, vertaalt. Sinds 2015 is hij er bestuurslid. Als toneelacteur speelt hij bij het kleinschalige 2 Much 2 Soon (voorheen Kos Smos). In 2018 richtte Evrard Valvekens samen met hem de vzw Dropping Hearts op waarbij hij tegenwoordig nog vooral betrokken is als losse medewerker. In 2019 bouwde hij met de organisatie (letterlijk) mee aan een kleine muziekschool van de vzw Piano Posso in de favelas van het Braziliaanse Fortaleza. 

 

In december 2021 staat, als alles goed gaat, met Mithe de musical China - The Whole Enchilada gepland, die hij zelf vertaalde en ook zelf wil gaan spelen. Er wordt intussen naarstig verder gewerkt aan een boek over de tv-reeks De collega’s en het muzikaal eerbetoon aan de schilder Bob Ross is intussen een feit met de single Happy Little Accidents . Hij schrijft ook aan zijn memoires (werktitel: De dronkaard die ik niet wil zijn) en een onemanshow en hoopt in 2022 eindelijk zijn Nederlandstalige bewerking van Betrayal (Harold Pinter) als toneelstuk op te kunnen voeren. Ook met een Nederlandstalige vertaling van J.P. Millers Days Of Wine And Roses (de Owen McCafferty-adaptatie) wordt voorzichtig gestart. Hij droomt ervan ooit zelf een stageplay van The Lost Weekend  (Charles R. Jacksonte maken.

Hij werkt al bijna 29 jaar, waaronder een zestal jaar in de functie van hoofdverpleegkundige, als psychiatrisch verpleegkundige bij de Zorggroep Sint-Kamillus in Bierbeek, vooral met Korsakovpatiënten, de laatste jaren met geïnterneerde forensische cliënten.

Hij leeft  met zijn twee jongvolwassen dochters Floor en Truus in Leuven.

Lees meer in Further readingWat de toekomst ook zal brengen, schoonmoeders zullen er altijd zijn. En ik zal altijd blijven prutsen.

IMG_3422.jpeg