KOEN DICHT

Koen Vandenborre

Koen Vandenborre.jpg

Meer van Koen? Lees zijn brieven in Brievenpost. Zijn haiku's vind je op Instagram (@haikuoen). Zijn bekroonde kortverhaal Het ei lees je hier.

In perpetuum 

 

de zon komt op

gaat onder

 

wat moet ze anders 

talent voor variatie 

heeft ze niet

 

ze klimt, ze zakt 

en ze straalt

stralen kan ze

 

alsof, er geen morgen is 

put ze zich uit

in vrolijkheid 

en schijn

want koud kan, en helder,

net als drukkend warm 

wie weet wat ze brengt

voorspelt 

 

soms verbergt ze zich 

soms keren wij ons af 

en zoeken duisternis 

en dageraad

/koen

(14 juni 2021)

Er zit lente in het lied

Voor wie dorst te ontwaken 

na de lange     krakende nacht 

en kracht vindt om te luisteren 

hoort               zij het schuchter 

onder de dichte ondergroei 

het fluisteren van lenteroddels. 

 

Voor wie geduldig wacht 

wacht een guitige groet 

een opwippend staartje 

slaat  –  strak  –  de maat  

waarop het winterkoninkje

kaneel en bont beschut  

groots zijn keeltje trillen laat

 

aan ‘t eind van zijn lied, schril

             een wekkertje

voor maart

en april.

 

/koen

(22 februari 2021)

Oud naar Nieuw

 

Wat oud is, plooit niet deemoedig

wanneer gezwind de einder daagt

en de kroonprins vol verwachting

– de Koning op de troon belaagt.

 

Nee, niet zomaar zoet de nacht in

want wie twaalf manen draagt

kan het volle hoofd hoog houden

wanneer hij moe, ‘t toneel verlaat.

 

Troost vindt elke oude heerser

in de eeuwige wetmaat: dat ook

wie pronkt met nieuwe pluimen

na een jaar ten onder gaat.

 

/koen

(1 januari 2021)