• Koen Vandenborre

Strandpoëzie

zkv.


Op het avondstrand van Les Issambres staat een oude man kniediep in de branding. Zijn armen hangen schuin af, de handpalmen geopend naar de donkere massa die voor hem ligt. Ondanks zijn schriele voorkomen straalt zijn houding kracht uit. Het dunne haar dat hem rest loopt in een zilvergrijze streng tussen zijn spitse schouderbladen.


Ik wandel behoedzaam tot aan de rand van de Middellandse Zee. In mijn beste Frans dat slechter is dan zijn slechtste Frans vraag ik of het water koud is. Wat als luchtige opener is bedoeld, blijkt een complex vraagstuk te zijn. Na lang nadenken, zegt hij zonder me aan te kijken: voor jou waarschijnlijk wel, maar niet voor mij. Het antwoord bevalt me. Alles is relatief. Ik vraag hem of hij een bedoeling heeft of gewoon wat staat uit te waaien. Hierover moet hij minder lang nadenken. Hij komt hier elke maand bij volle maan, winter én zomer, om zich over te geven aan de elementen: in het zand vindt hij steun, het zilte water zuivert, de aanlandige wind drijft donkere gedachten uit en het licht van de maan geeft richting. Ik vraag hem hoe lang hij dit al doet. Ook hierover moet hij niet lang nadenken. Sinds hij in ’62 uit Algerije is teruggekeerd en het Légion étrangère verliet, probeert hij wat daar verloren ging terug te vinden. Ik vraag hem of hij al ooit gehoord heeft van Ryuho, de Japanse dichter die mooie haiku over de maan heeft geschreven. Hij kijkt me voor het eerst aan en zegt dat hij alleen Franse schrijvers leest en geen dichters. Poëzie is aan hem niet besteed, voegt hij eraan toe. Daarvoor heeft hij teveel gezien in zijn leven.


Ik vraag hem of hij de haiku wil horen. Ik beschouw zijn stilte als een bevestiging.


Ik schepte de maan

in mijn beker, en goot hem

weg met het water.


Ik neem afscheid en wandel over het rulle zand terug naar de auto. Wanneer ik omkijk zie ik de oude man met beide handen zeewater opscheppen en in het kommetje van zijn handen kijken. Ik denk dat er poëzie in hem schuilt en hij dát probeert terug te vinden.





2021, 21 augustus, Blue Beach⁩, ⁨Nice, Provence-Alpen-Côte d'Azur⁩ (Frankrijk⁩). Foto: Josefien Vandenborre.


Vind je deze post leuk? Geef hem een hartje!

Deze post delen op Facebook of Twitter? Dat is heel eenvoudig: klik op de knop linksonder en klaar. Een comment toevoegen is altijd leuk.


Vanaf 14 september zijn de blog en de brievenpost weer terug uit vakantie.

Tot zolang nog brengen we op deze site in de plaats daarvan elke dinsdag en vrijdag een zkv (zeer kort verhaal). Meer over het zkv vind je hier. De tot nu toe verschenen zkv's staan hier verzameld.

45 weergaven

Gerelateerde posts

Alles weergeven

Hand van God